İnsan,
tamamen umudunu kaybettiğinde yorulur.
Çünkü umut,
sadece güzel günleri beklemek değildir.
İnsanın,
hayata yeniden bakabilme gücüdür.
Bazı günler ağır geçebilir.
İnsan kırılabilir.
Yanılabilir.
Yalnız hissedebilir.
Ama yine de
içinde küçük bir ışık taşıyorsa,
yol tamamen bitmez.
Çünkü umut,
bazen sadece devam edebilmektir.
Bir sabaha uyanmak,
yeniden denemek,
yeniden inanmak…
Hayat her zaman kolay olmayabilir.
Ama insan,
karanlığın içinde bile
küçük bir iyiliği görebiliyorsa,
içinde hâlâ umut vardır.
Ve bazen bir insanın hayatını,
büyük şeyler değil,
küçük bir umut değiştirir.
Bir söz.
Bir dostluk.
Bir anlayış.
Bir başlangıç…
İnsan,
umut ettikçe
içindeki ışığı tamamen kaybetmez.
Çünkü umut,
insanın yeniden ayağa kalkma biçimidir.
SIRIUS