İnsan,
hayatta birçok insanla karşılaşır.
Dostlarla,
kalabalıklarla,
yollarla,
şehirlerle…
Ama en uzun karşılaşması,
kendi içindedir.
Çünkü insan,
kendinden kaçabildiğini sanabilir.
Kendini meşgul edebilir.
Unutabilir.
Erteleyebilir.
Ama insanın içindeki ses,
bir gün yeniden konuşur.
Bazı insanlar
hayatı boyunca herkesi anlamaya çalışır,
ama kendini hiç dinlemez.
Oysa insan,
kendi kalbine yaklaşmadan
tam anlamıyla huzur bulamaz.
Kendini tanımak,
kusursuz olmak değildir.
Eksiklerini görebilmektir.
Kırıldığını kabul etmek,
yorulduğunu fark etmek,
yeniden başlayabilmektir.
Çünkü insan,
kendine dürüst olabildiğinde
değişim başlar.
Ve bazen en büyük yolculuk,
dünyayı değil,
kendi içini anlayabilmektir.
SIRIUS