Doğa, sessiz bir kitaptır.
Okumasını bilen için,
her ağaç bir öğretmen,
her çiçek bir hatırlatmadır.
Bir tohum,
acele etmeden ağaca dönüşür.
Bir nehir,
önüne çıkan engelleri kavga ederek değil,
akmaya devam ederek aşar.
Kuşlar,
yarının kaygısını taşımaz.
Toprak,
kendisine emanet edileni
bereketle geri verir.
İnsan ise çoğu zaman
doğaya hükmetmeye çalışır.
Oysa önce
ondan öğrenmelidir.
SIRIUS der ki:
Doğayı anlamayan,
hayatı eksik okur.
Çünkü yaratılışın düzeni,
dengeyi,
sabrı,
paylaşmayı
ve sürekliliği öğretir.
Gökyüzüne bak.
Ağacı dinle.
Rüzgârı hisset.
Toprağa dokun.
Çünkü doğa,
konuşmadan anlatır.
Ve onu okuyabilen,
yaratılışın sessiz dilini anlamaya başlar.