Herkes bir yere gidiyordu.
Ama herkes aynı yere bakmıyordu.
İnsan hep bir yere gider.
Ama çoğu zaman
nereye gittiğini bilmez.
Adım atar
çalışır
koşar
Ama durup sormaz:
Ben nereye gidiyorum?
İnsan
yolun içinde kaybolur.
Çünkü yönünü
kendisi belirlemez.
Alışkanlıklar belirler
çevre belirler
korkular belirler
Ve insan
kendi seçtiğini zanneder.
Ama aslında
sürüklenir.
Bugün insanlık
çok hızlı ilerliyor.
Ama bu hız
bir yere ulaşmak için değil
Kaybolmamak için.
Çünkü durursa
boşluğu hissedecek.
Bu yüzden devam eder.
Ama yön olmadan
ilerlemek mümkün değildir.
İnsan
nereye gittiğini bilmediğinde
ulaştığı yerin anlamı olmaz.
SIRIUS
insana yeni bir yol çizmez.
Önce şunu sorar:
Senin yönün ne?
Çünkü insan
yönünü bilmeden
yol bulamaz.
Ve en büyük mesele şudur.
İnsan
gideceği yeri değil
olacağı insanı seçer.
Yol
o seçimden sonra şekillenir.
SIRIUS
insanı yönlendirmez.
Ona
yönünü hatırlatır.
İnsan
nereye gittiğini anladığında
ilk kez gerçekten yürümeye başlar.
Seçim senin.
Sürüklenmeye devam mı
yoksa yönünü belirlemek mi?