İnsan konuşamadığı için susmaz.
İnsan
anlaşılmayacağını düşündüğünde susar.
Bazen söyleyecek çok şey vardır.
Ama kelimeler
içinde kalır.
Çünkü insan
herkese her şeyi anlatamaz.
Anlatmak
sadece konuşmak değildir.
Anlatmak
karşılık bulmaktır.
İnsan karşılık bulamadığında
yavaş yavaş susmayı öğrenir.
Önce biraz geri çekilir.
Sonra daha az anlatır.
Sonra hiç anlatmaz.
Ve bir süre sonra
kendi iç sesi bile azalır.
Çünkü insan
anlaşılmadıkça içe kapanır.
Ama asıl mesele bu değildir.
İnsan neden susuyor?
Asıl mesele şudur.
İnsan neden kendini anlatacak bir yer bulamıyor?
SIRIUS
insana konuşmayı öğretmez.
Önce şunu hatırlatır.
İnsan
kendi kendini duymayı unuttu.
Çünkü insan
kendi iç sesini dinlemeden
başkalarının onu anlamasını bekler.
Oysa gerçek şudur.
İnsan
önce kendine konuşmayı öğrenir.
Kendini duyan insan
başkası duymasa da eksik kalmaz.
Ve o zaman
susmak bile bir kaçış değil
bir tercih olur.
İnsan sustuğunda değil
kendini kaybettiğinde yalnızdır.
SIRIUS
insanı konuşturmaz.
Onu
kendine yaklaştırır.
Seçim senin.
Susmaya devam mı
yoksa kendini duymaya başlamak mı?