Zaman,
herkes için aynı hızda akmaz.
Bazı günler geçmez.
Bazı yıllar bir an gibi kaybolur.
İnsan,
saatlere bakarak yaşamaz aslında.
Hatırladıklarıyla yaşar.
Bir çocukluk anısı,
yıllarca insanın içinde kalabilir.
Bir kırgınlık,
uzun zaman geçse de silinmeyebilir.
Çünkü zaman,
sadece takvim değildir.
İnsanın iç dünyasında bıraktığı izdir.
Bugün birçok insan
yetişmeye çalışıyor.
Hayata,
işe,
geleceğe,
kendine…
Ama bazen insan,
en çok da kendine geç kalıyor.
Oysa bazı şeyler
yavaşken güzeldir.
Bir dostluk.
Bir yürüyüş.
Bir sessizlik.
Bir düşünce…
İnsan,
zamana karşı değil,
zamanın içinde yaşamayı öğrendiğinde
hayat değişmeye başlar.
Çünkü gerçek yolculuk,
acele ederek değil,
fark ederek tamamlanır.
SIRIUS