Merhamet,
bir insanın başka bir insanın yükünü hissedebilmesidir.
Bazen bir söz,
bazen küçük bir anlayış,
bazen de sessizce yanında durabilmektir.
İnsan,
hayatın içinde birçok şey öğrenebilir.
Başarılı olabilir.
Güçlü olabilir.
Bilgili olabilir.
Ama merhamet olmadan,
kalp sertleşmeye başlar.
Çünkü merhamet,
insanı insan yapan en derin duygulardan biridir.
Bir çocuğa,
bir yaşlıya,
bir hayvana,
bir yabancıya…
İnsanın nasıl davrandığı,
içinde ne taşıdığını gösterir.
Bugün dünya
çok hızlı olabilir.
Ama merhamet,
insanı yavaşlatır.
Durup bakmasını sağlar.
Ve bazen bir insanın
yeniden ayağa kalkabilmesi,
sadece gördüğü küçük bir merhametle mümkün olabilir.
Gerçek medeniyet,
insanın güçlüyken de yumuşak kalabilmesidir.
Çünkü merhamet,
zayıflık değil,
kalbin olgunluğudur.
SIRIUS