İnsan,hayatta birçok insanla karşılaşır. Dostlarla,kalabalıklarla,yollarla,şehirlerle… Ama en uzun karşılaşması,kendi içindedir. Çünkü insan,kendinden kaçabildiğini sanabilir. Kendini meşgul edebilir.Unutabilir.Erteleyebilir. Ama insanın içindeki

İnsan,hayatı boyunca birçok şey arar. Başarı,güç,anlaşılmak,ait olmak… Ama çoğu zamanaradığı şeyin adı huzurdur. Çünkü huzur,sadece sessiz bir ortam değildir. İnsanın,kendi

İnsan,tamamen umudunu kaybettiğinde yorulur. Çünkü umut,sadece güzel günleri beklemek değildir. İnsanın,hayata yeniden bakabilme gücüdür. Bazı günler ağır geçebilir. İnsan kırılabilir.Yanılabilir.Yalnız

İnsan,hayat boyunca birçok yoldan geçer. Bazı yollar kalabalıktır.Bazıları sessiz.Bazılarıysa insanı kendine götürür. Herkes bir yere ulaşmak ister. Daha iyi bir

Zaman,herkes için aynı hızda akmaz. Bazı günler geçmez.Bazı yıllar bir an gibi kaybolur. İnsan,saatlere bakarak yaşamaz aslında. Hatırladıklarıyla yaşar. Bir

İnsan,sadece zamanı beklemez. Bazen bir sözü,bazen bir kapının açılmasını,bazen de yeniden hissedebilmeyi bekler. Hayat boyunca herkesbir şeylerin gelmesini ister. Daha