İNSAN NEYE DÖNÜŞÜYOR?
Herkes bir yere gidiyordu.Ama herkes aynı yere yürümüyordu. İnsan bir anda değişmez. İnsanyavaş yavaş dönüşür. Fark etmedenalışarakkabullenerek Önce küçük şeyler
Herkes bir yere gidiyordu.Ama herkes aynı yere yürümüyordu. İnsan bir anda değişmez. İnsanyavaş yavaş dönüşür. Fark etmedenalışarakkabullenerek Önce küçük şeyler
İnsan konuşamadığı için susmaz. İnsananlaşılmayacağını düşündüğünde susar. Bazen söyleyecek çok şey vardır.Ama kelimeleriçinde kalır. Çünkü insanherkese her şeyi anlatamaz. Anlatmaksadece
İnsan, sandığı şeyi aramaz. İnsan,eksik olanı arar. Ama çoğu zaman,ne eksik olduğunu bilmez. Bir şeylerin peşinden gider.Daha fazla kazanır.Daha fazla
İnsan korktuğu için kaçmaz. İnsan,yüzleşmeye hazır olmadığı şeylerden kaçar. Bazen bir insandan,bazen bir şehirden,bazen bir hayattan… Ama en çok,kendinden kaçar.
İnsan yorulmaz aslında.İnsan, anlamını kaybettiğinde yorulur. Bedeni değil,yolu ağır gelir. Çünkü insan,nereye gittiğini unuttuğundaattığı her adım yük olur. Bugün insanlık,yorgun.
İnsan, bilgisini kaybetmedi.İnsan, gücünü de kaybetmedi. İnsan, kendini unuttu. Bugün dünya;hızlı, gürültülü ve dolu görünüyor. Ama insanın içi,hiç olmadığı kadar
İnsanı merkeze alan bir medeniyet çağrısı. Bu metin,bir şey öğretmek için değil,bir şeyi hatırlatmak için yazıldı. Çünkü insan,bildiğini unuttuğunda kaybolur.